Taj Mahal attempt = Failed

Taj Mahal attempt = Failed

Pagkatapos kong ma-i-book ang ticket ko pa Nepal at malaman na may halos 16hours na transit time yung pauweng byahe ko mula Delhi to SG ay naeksayt akong planuhin ang pagpunta ko sa Taj Mahal. May nabasa kase akong artikulo sa net na isa yung Agra na City na kelangan mong mabisita bago ka mamatay dahil na din sa Taj mahal.

Ayon sa artikulo dito, ito daw yung listahan ng mga Cities na kelangang bisitahin bago daw matapos ang misyon natin sa mundo. Bilang bulakbolero, siempre gusto ko din sila madayo. Ang mga syudad ay ang mga sumusunod.

Rome, Italy – wala pa talaga kong plano pumunta dito. Baka pag yumaman nalang ako.

Jerusalem, Israel – may planong dayuhin pero wala pa kong pera. Nektime.

Athens, Greece – nektime nalang din to. Pang mayaman din e. lol

Istanbul, Turkey – di ko pa naresearch ano yung mga nakikita dito. Siguro madaming turkey ham dito. Lol.

Cairo, Egypt – niyayaya na ko magpunta dito. Sana ma-eskedyul na next year.

Beijing, China – CHECK. Napunta na ko dito last year. At nakatalon sa pamosong great wall of china.

Paris, France – muntik na ko makapunta nung march. E asa pa ko. Lol. Siguro pag may pera nalang ako saka nalang ipaplano pag punta ko. Hirap magpumilit.

Rio de Janeiro, Brazil – matagal ko ng gustong puntahan to. Isang libo, isang tuwa pag nakapunta ko dito.

New York, New York – CHECK. 2006 ata ako napunta dito (Limot ko na). Saya ng pakiramadam. Unang beses ko magtravel mag-isa. Isa ang Amerika sa bansa na gusto ko.

Agra, India – at eto na nga ang Agra. Simula nang nalaman kong mahaba-haba ang transit time ko sa India, naisip kong kumuha ng transit visa para makapaglibot at siempre makita na din ang Taj Mahal. Tinanong ko agad si Jaki tungkol dito dahil alam kong nag Taj Mahal na sya. Di ko inaasahan ang magiging sagot nya, sarado pala ang Taj ng gabi. Wala din daw kwenta kung di ako makakapasok sa loob ng gate. Medyo nalungkot ako pero wala na ko magagawa. Yun lang talaga yung oras na pwede ako sa India. Sabi nya pede din naman daw mag New delhi nalang. Madami naman daw pwede puntahan dun. Okay na din sakin ang ganun. Bilang si eks-munchkins ay na-onshore sa delhi, sya naman ang tinanungan ko ng mga pwedeng puntahan. Ayon, ginawa kong guide yung mga lugar na sinabi nya at nagresearch na din ako sa net ng mga pwedeng puntahan.

Dumating ang araw na nag transit ako sa New Delhi. Kakaiba ang nasaksihan ko hindi tulad ng inaasahan ko. Maganda ang Delhi Airport, malawak, malinis, progresibo. Paglabas ng airport, ayos din naman. Kahit sinasabi ng lahat na mag ingat ako dahil delikado dun, hindi ko ito naramdaman. Nagrenta ako ng taxi para sa aking pagbubulakbol. Nagkasundo kami ni Kuyang Taxi driver na kokontratahin ko sya sa halangan 1.5K Indian money sa buong paglalakbay ko. Mabait si kuyang taxi driver. Hindi nga lang sya ganoon kagaling mag english. Pag may hindi sya naiintindihan sa akin, laging ”next topic” ang sagot nya. Lol. Para bang iwas pusoy. Naging tour guide ko na din pala sya, sinasamahan nya ko sa mga tourist spot at pilit na pinapaliwanag kung ano ang mga iyon, sa limitadong english na baon nya. Natuwa ako. Mga 10:30 ata ng gabi, nagutom si kuya, habang naglilibot libot ako, bumili sya ng street food. Paglapit ko sa kanya at tinanong ko kung ano yun, sabi nya potato daw. Inaalok nya ko. Pero dahil mukhang binabad sa curry yung patatas, tumanggi ako.

Dahil mabait naman si Kuya, sabi ko kain nalang next stop. Nagtake out ako ng KFC at kumain kami sa may India Gate. Hangsweet lang diba? Lol.

Sumatotal, napuntahan ko lahat ng mga lugar na nakasulat sa naresearch ko, pero dahil gabi na yon, halos sarado na ang karamihan. Ayos lang. Ang mahalaga yung nakita ko at naeksperience.

Masaya ang naging travel ko sa New Delhi. Maiksi pero sulit. (note: malabo pala ang mga larawan kase gabi at fon lang gamit ko.)

Next bulakbol? wala pa. come what may.

Epal sa Nepal

Epal sa Nepal

“I was thinking that it’ll be depressing but I was wrong, the company made it fun.” – Victor Vassiltsov (nabanggit to ni Vik, isang beer session namin sa gitna ng bundok ng nepal)

Kaboom

Medyo mahaba ang byahe papuntang Nepal. ‘Yung byahe mula Singapore to New delhi ay mahigit anim na oras at mula New delhi to Kathmandu ay kulang kulang dalawang oras. Medyo ayus naman yung byahe papuntang delhi. Dahil di ako gaano sana’y matulog sa byahe. Pinagtyagaan ko manood ng mga pelikula sa eroplano at nung nabagot ay nakinig ng mga kanta. Walang anu-ano ay nagpalit ng eroplano papunta ng Kathmandu.

Skedyul na ng flight at wala pa kong katabi sa eroplano. Sa isip ko, sakto, pede akong matulog ng matiwasay sa dalawang oras na nalalabi papuntang Kathmandu. Pero di katagalan. Kaboom! May tumabi na sakin, parang may sumabog na explosives nung tumabi sya sakin. Patay tayo dyan. Di ko matiis. Humarap ako sa bintana. Subalit, makulet ang katabi ko, pilit akong kinakausap, trabahador daw sya sa dubai at uuwi sya sa pamilya nya sa nepal ng 1ng bwan. At yon, pinilit ko na din makapagkwentuhan at di inalintana ang pasabog na dala nya.

First love never dies

Kasabay ng paglapag sa airport ng nepal ay ang pagbungad ng sandamakmak na alikabok sa gusaling aking kinatatayuan. Sobrang liit at luma ng airport. Walang duty free. Simple – payak.

“My Friend, bye” wika ng Nepali na katabi ko sa eroplano. Labing walong oras pa daw ang kanyang bubunuin sa pagbyahe pauwe sa kanyang probinsya, wala daw kaseng airport pa punta sa lugar nya.

Unang gabi ay namalagi muna kami sa Kathmandu. Pangalawang araw pa noong sumabak kami papunta sa Bundok na aming aakyatin at titiran. Papunta sa bundok (di ko natandaan ang pangalan ng lugar), ay medyo mahirap ang byahe. Baku-baku at maalikabok. Yung tipong talo mo pa yung espasol, kase triple coat na ng alikabok ang nasa katawan, damit at buhok mo. Pagdating sa bundok, hapo sa pagod. Kumain ng hapunan at natulog.

Pagkagising kinabukasan... ”Huwaw” nasambit ko sa pagkamangha sa nakita ko nung ituro ng isang kasama ang bundok sa harapan. Hindi ako makapaniwala na makikita ko ang himalayas ng malapitan. Klaro kong nakikita ang mga bundok na nababalutan ng nyebe. Isa sa pangarap na natupad.

Umaga at hapon kaming nag trek noong araw na yon. Pagod pero masaya. Sa sumunod na araw, may mga sumuko na, naiwan nalang sa tinutuluyan naming at di na nagpatuloy sa pagtre-trek. Ako, Ganado. Bumalik na naman ang aking fashion, fusion, tension, passion na mamundok. Nognog na ko, pero walang pakialam, tuloy pa din ang pag-akyat ng bundok. Isang masayang karanasan na umakyat ng bundok kasama ang masaksihan yung lugar na pinamamahayan ng mga nepali. ”Namaste!” pagbati ng mga lokal sa twing may makikitang tao na dumadayo sa kanilang lugar. Sarap sa pakiramdam.

Curry Overload

San ka pa? umagahan, tanghalian at hapunan. Lahat may curry at bilang di ako mahilig sa curry, may kakaibang meal ako. Umagahan, isang plastic ng chocolate biscuit. Tanghalian, isang pack ng chocolates. Hapunan, chocolate biscuit o chocolate, depende sa availability. Sakto. Solb.

The Nepal experience

Taliwas sa isa sa pinakapoborito kong nadayong bansa, ang Japan. Ibang iba ang nepal. Maalikabok, mainit, walang kuryente, puro gulay na may curry ang pagkain. Pero, masasabi ko ngayon, isa na ang Nepal sa gusto kong bansa. Payapa at lahat ng nakikita ko sa aking mga mata, tila nangungusap, mapa tao man o lugar. Balak ko bumalik dito, di ko pa alam kung kelan. Malamang pag inakyat ko na ang everest...

 

 

 

 

Next bulakbol... India.

Sempurna

Sempurna

Nakakapagod. Mahabang byahe. Walang concrete na plano. Dugo ilong sa pagkikipag-usap sa salitang banyaga. Nakakapaso ang kainitan ng panahon. Maiksi ang oras sa surfing na highlight ng pag-dalaw sa Bali, Indonesia. Sobrang bitin.

Pero yung makatakas ka sa nakakastress na trabaho. Makasama ang mga kaibigan. Makagala na alam mong ito ang iyong hilig. Lahat ng salita sa taas ay mababawi. SEMPURNA!

at ang pinaka masaya sa lahat. inuman sa loob ng van habang gumagala. \m/

ayon. balik realidad na naman. balik Singapore na naman ngayong umaga. ako na ang naka-sick leave na umitim. kainaman yan.

Next bulakbol... Nepal.